อ่า~ ชีวิตม.ปลาย กับเพื่อน เพื่อนคือสิ่งสวยงาม เหมือนดอกไม้ ดอกไม้ที่งดงาม(- -*)

ถ้าขาดดอกไม้เหล่านี้ ชั้นคง เหงาและเหี่ยวเฉาก่อนเวลาอันควร

ม.ต้น ชีวิตที่หลายคนบ่นว่า งานเยอะ แล้วเมื่ออยู่ม.ปลายอยากให้ท่านมองยอ้นมาดู เหมือนเรียนมหาลัย - -*

งานที่หนักแน่น(เหมือนดนตรี) เสียงบ่นที่น่านอน(เหมือนเสียงร้องเพลงลูกทุ่ง) อ่า จบกันชีวิต

ที่บ๋อมเรียนมาถึงวันนี้(แม้จะไม่ได้อยากเรียนมันเลย) เรียนมาเราะคนที่รักที่สุด อย่างมาม๊ายังไง เมื่อวันก่อน นุ่น(น้อง) บอกเรื่องมาม๊า วันนั้นนุ่นอยู่

บ๋อมเคยถามมาม๊าเสมอว่า

me:ม๊า รักบ๋อมป่าวววววว

mom:ม่ายยยยย มาม๊าร๊ากน้องบั๊ค(กระต่ายโรคจิต) ดีกว่า พี่บ๋อมดื้อ (ตัวอักษรสีแดงคือมาม๊าเลียนเสียงเป็นน้องบั๊ค)

me: TT.TT

แต่ถึงอย่างนั้น นั่นคือสิ่งที่บ๋อมเล้นกับมาม๊าทุกวัน บ๋อมอยากให้คนที่เคยคิดผิด เข้าใจอะไรแม่ผิดๆลองคิดดูว่า ถ้าขาดท่านไป ชีวอตเราจะหายใจต่อไปไหวมั้ย ที่บ๋อมหายใจอยู่ทุกวันเนี่ยเพราะ มาม๊าทั้งนั้นเลย อาจเป็นเพราะว่าบ๋อมไม่เคยมีความรัก (>_< พี่ซินล่ะ) (อยู่ในใจ) แต่ก็ ถึงอย่างนั้นก็เหอะ ไม่รักแม่ของตัวเองจะให้ไปรักแม่ของใครกันล่ะ

พล่ามมายาวก็อยากให้ม๊ารู้แต่ไม่กล้าบอก อาย เขิลลลล ลองส่งอินโทรให้กู้ดูแล้ว มันจิกลับรับไม่ได้ เศร้า เลยต้องมาลงในนี้ เป็นฟิคออกแนวน่ารักๆหน่อย เป็นครั้งแรกที่แต่งเเนวนี้

_________________________________________________________________

อยากให้รู้...อยากแสดงออกแต่หากถ้าเธอมีคนอื่นอยู่.....

พี่จองซู เดี๋ยวผม จะไปจีนยังไงผมฝากดูแลพี่ฮีชอลด้วยนะฮะ ไปไม่นานหรอก สัก 2 อาทิตย์ ต้องไปทำงาน พี่ฮีชอลไม่ยอมให้ไป พี่ไปแกล้งนอนเป็นผมทีนะฮะ อย่าบอกเค้านะ จนกว่าเค้าจะตื่น เสียงทุ้มว่าลงเบาๆยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ ไอเย็นจากห้องกระทบผิวขาวเนียนของร่างสูง

อื้อ ร่างสูงตอบรับมาก่อนจะเดินกลับเข้าไปที่ห้อง แต่ซีวอนจับมือหนาไว้ก่อน

พี่!! ไปนอนกับพี่ฮีชอลเค้าเดี๋ยวนี้สิฮะ เดี๋ยวเค้าจับได้ ผมจะไม่ได้ไปตกเครื่องพอดี ซีวอนพูดอย่างร้อนลนมองไปที่ข้อมือซ้ายตาโตขึ้นเมื่อเห็นเข็มชี้นาฬิกา

..

ผมสายแล้ว ขอบคุณครับไปก่อนนะ ซีวอนพูดอย่างร้อนรนมือรีบลากร่างสูงไปยัดไว้ในห้องคนสวยปิดประตูและรีบเดินออกจากบ้านไป

จองซูมองไปที่บรรยากาศรอบๆห้อง แสงไฟจากดวงจันทร์ที่สะท้อนมาในห้องเผยให้เห็นคนที่นอนอยู่บนเตียงเสื้อผ้าหลุดรุ่ยผมสีดำที่ปรกหน้าขาวใส ตาโตที่ปิดสนิท ปากที่คอยตวาดคนเงียบสนิท

ร่างสูงเดินเข้าไปไกล้เตียง เปิดมาห่มขึ้นก่อนจะค่อยๆหยอ่นตัวนั่งมองคนสวยที่พลิกตัวมาหา จองซูตัดสินใจทิ้งตัวลงนอน ร่างบางเขยิบมาใกล้ๆกอดตัวเค้าไว้แน่น

ทำไมวันนี้ซีวอนตัวอุ่นจัง~ พูดไปขณะที่ตายงคงปิด ร่างสูงได้โอกาส คว้าตัวคนสวยมากอดคืน จมูกโด่งสูดไปที่แก้มหอมสีชมพู ก่อนที่ตาเจ้าเล่ห์จะปิดลงเพราะความเหนื่อยล้า

ซีวอน...พี่ขอโทษ

สั้น เพราะคืออินโทร 55555555 ไปล่ะ น๊า เห็นว่าดองนานเลยมาอัพ กร๊ากกกกกกกก